بازگشت به تازه‌های پژوهش
آسم، فعالیت بدنی و توانبخشی ریوی

فعالیت بیشتر در زندگی روزمره یا تمرین هوازی؛ کدام به کنترل آسم بیشتر کمک کرد؟

خلاصه‌ای از گزارش Medical Xpress؛ همراه با ارجاع به پژوهش اصلی.

فرد در حال فعالیت با نمایش مفهومی ریه و شاخص‌های عملکرد تنفسی
مطالعه پژوهش اصلیمطالعه خبر در منبع اصلی
یادآوری

این مطلب مرور آموزشی یک پژوهش است و جایگزین توصیه پزشکی یا تغذیه‌ای فردی نیست.

منبع خبر علمی: Medical Xpress

Increasing daily steps is as effective as aerobic exercise in managing asthma

تاریخ انتشار خبر: ۱۲ شهریور ۱۴۰۵

خلاصه خبر

Medical Xpress گزارش کرد که برای افراد مبتلا به آسم متوسط تا شدید، بیشتر شدن فعالیت روزانه می‌تواند از نظر کنترل بیماری اثری مشابه جلسات ساختاریافته تمرین هوازی داشته باشد. در این مطالعه، ۵۲ بزرگسال کم‌تحرک با آسم کنترل‌نشده به دو برنامه هشت‌هفته‌ای تقسیم شدند: یک گروه دو بار در هفته روی تردمیل تمرین هوازی انجام داد و گروه دیگر هفته‌ای یک جلسه مداخله رفتاری برای افزایش فعالیت روزانه و کاهش زمان نشستن دریافت کرد. هر دو گروه از نظر کنترل آسم و کیفیت زندگی بهبود بالینی معنی‌داری نشان دادند و بخش مهمی از این بهبود چهار ماه بعد نیز باقی مانده بود. پیام اصلی خبر این است که برای بعضی بیماران، افزایش فعالیت در زندگی روزمره می‌تواند در کنار درمان دارویی گزینه‌ای انعطاف‌پذیرتر از برنامه ورزشی ساختاریافته باشد.

عنوان پژوهش اصلی

Aerobic training versus behavioural intervention to increase physical activity on clinical control of people with moderate-to-severe asthma: A randomised clinical trial

پس از هشت هفته، هر دو گروه در امتیاز کنترل آسم بهبودهایی بیش از حداقل تغییر مهم بالینی نشان دادند و این بهبود در پیگیری ۱۶ هفته‌ای نیز حفظ شد. کیفیت زندگی مرتبط با آسم نیز در هر دو گروه به میزان بالینی مهم بهتر شد. پژوهشگران تفاوت روشنی در نتیجه اصلی بین دو رویکرد پیدا نکردند و نتیجه گرفتند انتخاب مداخله می‌تواند بر اساس ترجیح بیمار و امکانات مرکز درمانی انجام شود.

این یافته به معنی آن نیست که فقط گفتن «بیشتر قدم بزنید» همان اثر توانبخشی یا تمرین هوازی را ایجاد می‌کند. مداخله رفتاری چندبخشی بود و شامل جلسات منظم، هدف‌گذاری فردی، پایش با ابزار پوشیدنی و راهکارهای تغییر رفتار می‌شد. همچنین همه شرکت‌کنندگان درمان دارویی آسم را ادامه دادند؛ بنابراین فعالیت بدنی در این مطالعه مکمل درمان پزشکی بود، نه جایگزین آن.

نمونه مطالعه کوچک و از یک مرکز تخصصی بود و بیشتر شرکت‌کنندگان زن و دارای اضافه‌وزن یا چاقی بودند؛ بنابراین تعمیم نتیجه به همه مبتلایان آسم محدود است. فقط افراد کم‌تحرک ۱۸ تا ۶۵ ساله با آسم متوسط تا شدید و کنترل‌نشده وارد مطالعه شدند. پیگیری پس از مداخله نیز چهار ماه بود، بنابراین پایداری اثر در بلندمدت و پیامدهایی مانند حملات شدید آسم یا بستری شدن مشخص نیست.

گفت‌وگو

نظرها

دیدگاه خود را درباره این تازهٔ پژوهشی بنویسید.

لطفاً اطلاعات پزشکی شخصی یا اطلاعات تماس خود را در نظر ننویسید.

در حال دریافت نظرها…