آیا سگ‌ها می‌توانند سرنخ‌هایی درباره زیست‌شناسی طول عمر انسان به ما بدهند؟

خلاصه خبر

ScienceDaily گزارش کرده است که الگوهای متابولیتی خون سگ‌ها می‌توانند سرنخ‌هایی درباره زیست‌شناسی سالمندی و طول عمر در انسان فراهم کنند. پژوهشگران در Dog Aging Project، یک پروژه پژوهشی بزرگ برای مطالعه سالمندی سگ‌های خانگی، نمونه‌های خون ۹۳۷ سگ را بررسی کردند و ۱۳۳ متابولیت را با خطر مرگ‌ومیر در طول زمان مقایسه کردند. آن‌ها دریافتند ۲۳ متابولیت پس از اصلاح آماری با مرگ‌ومیر ارتباط معنی‌دار داشتند. جالب‌تر اینکه جهت اثر بسیاری از همین متابولیت‌ها در چند مطالعه انسانی نیز مشابه بود. این نتیجه نشان می‌دهد سگ‌های خانگی، به دلیل اشتراک محیط زندگی با انسان، تنوع ژنتیکی و عمر کوتاه‌تر، می‌توانند مدل مفیدی برای مطالعه سریع‌تر فرایندهای سالمندی باشند.

در سگ‌ها، ۲۳ متابولیت پلاسما با خطر مرگ‌ومیر ارتباط معنی‌دار داشتند. در پنج مطالعه مستقل انسانی، جهت اثر متابولیت‌های مشترک در ۶۴ درصد موارد با سگ‌ها همسو بود و همبستگی ضرایب خطر بین سگ و انسان در تحلیل‌های مختلف قابل‌توجه بود. این الگوی مشترک نشان می‌دهد بخشی از زیست‌شناسی متابولیک مرتبط با مرگ‌ومیر ممکن است بین دو گونه مشترک باشد.

این مطالعه به معنی آن نیست که آزمایش خون سگ‌ها می‌تواند طول عمر انسان را پیش‌بینی کند یا یک متابولیت خاص مستقیماً باعث طول عمر بیشتر می‌شود. ارزش اصلی پژوهش در این است که سگ‌های خانگی می‌توانند به‌عنوان مدلی سریع‌تر برای کشف و آزمودن مسیرهای زیستی مرتبط با سالمندی استفاده شوند؛ مسیرهایی که بعداً باید در مطالعات انسانی دقیق‌تر بررسی شوند.

این پژوهش مشاهده‌ای است و ارتباط متابولیت‌ها با مرگ‌ومیر را نشان می‌دهد، نه رابطه علت و معلولی. پیگیری سگ‌ها به‌طور متوسط ۲٫۶ سال بود و ۱۰۴ مرگ ثبت شد، در حالی که مطالعات انسانی معمولاً دوره‌های بسیار طولانی‌تری دارند. همچنین تفاوت‌های نژادی، اندازه بدن، بیماری‌ها، تغذیه و محیط زندگی سگ‌ها می‌توانند بر متابولوم اثر بگذارند، هرچند پژوهشگران برای چند عامل مهم تعدیل آماری انجام داده‌اند.