کدام ورزش‌ها برای سلامت استخوان بهترند؟ مرور ۱۲۴ کارآزمایی سرنخ می‌دهد

خلاصه خبر

ScienceAlert با استناد به یک متاآنالیز شبکه‌ای جدید در BMJ گزارش کرد که نوع و مقدار ورزش می‌تواند برای حفظ تراکم معدنی استخوان اهمیت داشته باشد. پژوهشگران داده‌های ۱۲۴ کارآزمایی تصادفی را ترکیب کردند و دریافتند پیاده‌روی تند یا دویدن و همچنین تمرین ترکیبی هوازی–مقاومتی از گزینه‌هایی بودند که برای تراکم استخوان نتایج مطلوب‌تری نشان دادند. اندازه اثرها در مجموع کوچک تا متوسط بود و قطعیت شواهد بسته به پیامد از پایین تا متوسط متغیر بود.

برای تراکم استخوان ستون فقرات کمری، گردن فمور و کل لگن، پیاده‌روی تند یا دویدن در چند مقایسه در میان گزینه‌های برتر قرار گرفت. تمرین ترکیبی هوازی–مقاومتی نیز به‌ویژه برای ستون فقرات کمری سودمند بود. تحلیل دوز-پاسخ نشان داد حدود ۶۰۰ MET-دقیقه در هفته—تقریباً معادل ۲ تا ۳ ساعت پیاده‌روی تند یا دویدن—ممکن است برای بعضی پیامدهای تراکم استخوان به محدوده اثر بالینی معنی‌دار نزدیک شود. با این حال، نتایج شکستگی محدودتر و کم‌قطعیت‌تر بودند.

پیام کاربردی این مطالعه این نیست که همه افراد باید یک نسخه ثابت از ورزش انجام دهند. برای بسیاری از بزرگسالان، ترکیب فعالیت‌های تحمل وزن مثل پیاده‌روی تند با تمرین مقاومتی می‌تواند انتخاب قابل‌دسترسی و منطقی باشد. در افراد مبتلا به پوکی استخوان، سابقه شکستگی یا محدودیت حرکتی، شدت و نوع تمرین باید متناسب با شرایط فرد تنظیم شود.

این متاآنالیز مطالعات ناهمگونی را از نظر نوع ورزش، مدت مداخله و جمعیت ترکیب کرده است. بسیاری از برآوردها قطعیت پایین یا متوسط داشتند و تحلیل‌های زیرگروهی بر داده‌های سطح مطالعه تکیه داشتند، نه داده‌های فردی. همچنین تراکم معدنی استخوان یک پیامد جانشین است و به‌تنهایی معادل کاهش قطعی خطر شکستگی نیست.