خواب REM بیشتر با خطر کمتر ده‌ها بیماری همراه بود؛ اما رابطه علت‌ومعلولی ثابت نشده است

خلاصه خبر

ScienceAlert به مطالعه‌ای بزرگ در PLOS Medicine پرداخت که الگوی خواب ۹۵٬۵۵۹ نفر از UK Biobank، یک پایگاه پژوهشی بزرگ بریتانیا، را با استفاده از داده‌های شتاب‌سنج مچی بررسی کرد. مراحل خواب با یک مدل یادگیری عمیق برآورد شدند و شرکت‌کنندگان به‌طور میانه ۸٫۹ سال پیگیری شدند. پژوهشگران ارتباط میان چند شاخص خواب و بیش از هزار پیامد سلامت را بررسی کردند و دریافتند مقدار بیشتر خواب REM—مرحله‌ای از خواب که با حرکات سریع چشم و رؤیاهای واضح‌تر شناخته می‌شود—با خطر کمتر ۸۳ بیماری ارتباط آماری داشت.

افزایش مدت REM به اندازه یک فاصله بین چارکی حدود ۴۷٫۶ دقیقه با خطر کمتر طیفی از بیماری‌ها، از جمله نارسایی قلبی، فیبریلاسیون دهلیزی، دمانس و بیماری آلزایمر همراه بود. خواب عمیق نیز با خطر کمتر ۷ بیماری ارتباط داشت. مدت خواب هم رابطه غیرخطی نشان داد و برای بسیاری از پیامدها کمترین خطر در محدوده ۶ تا ۸ ساعت دیده شد.

این یافته‌ها اهمیت «ساختار خواب» را در کنار مدت خواب برجسته می‌کنند، اما از مطالعه نمی‌توان نتیجه گرفت که افزایش عمدی REM به‌تنهایی از بیماری پیشگیری می‌کند. برنامه خواب منظم، زمان کافی برای خواب و توجه به عوامل مختل‌کننده خواب همچنان پیام‌های عملی معقول‌تری هستند.

این مطالعه مشاهده‌ای است و علیت را اثبات نمی‌کند. مراحل خواب مستقیماً با پلی‌سومنوگرافی شبانه، یعنی ثبت تخصصی خواب با حسگرهای متعدد، اندازه‌گیری نشده‌اند؛ بلکه از شتاب‌سنج و مدل SleepNet، یک مدل یادگیری عمیق برای تخمین مراحل خواب، برآورد شده‌اند. خواب تنها طی یک دوره محدود اندازه‌گیری شد، عوامل مخدوش‌کننده باقی‌مانده ممکن است وجود داشته باشند و بیشتر شرکت‌کنندگان UK Biobank سفیدپوست بودند.