آیا کمتر خوردن غذاهای شیرین واقعاً میل به شیرینی را کم می‌کند؟

خلاصه خبر

ScienceDaily این خبر را با یک نتیجه برخلاف تصور رایج منتشر کرد: کمتر کردن غذاهای شیرین لزوماً باعث نمی‌شود میل یا علاقه ما به طعم شیرین کمتر شود. در یک کارآزمایی شش‌ماهه، ۱۸۰ بزرگسال رژیم‌هایی با میزان کم، معمول یا زیادِ طعم شیرین داشتند، اما در پایان تفاوت معناداری در علاقه به شیرینی، وزن بدن یا چند شاخص مرتبط با دیابت و بیماری قلبی دیده نشد. پیام پایانی خبر این است که تمرکز توصیه‌های عمومی شاید بهتر باشد بیشتر روی کاهش قند و غذاهای پرکالری باشد، نه صرفاً کم‌کردن «طعم شیرین» غذاها.

پس از شش ماه، کاهش مواجهه با طعم شیرین باعث کاهش پایدار علاقه به طعم شیرین نشد و افزایش مواجهه نیز آن را به‌طور پایدار بیشتر نکرد. پژوهش همچنین تفاوت معنادار و پایداری در دریافت انرژی، وزن بدن یا مجموعه‌ای از پیامدهای مرتبط با سلامت بین گروه‌ها نشان نداد. نتیجه اصلی این بود که صرفاً تغییر مقدار «طعم شیرین» در رژیم، بدون توجه به کل کیفیت و ترکیب غذاها، احتمالاً ابزار ساده‌ای برای بازتنظیم میل به شیرینی نیست.

این نتیجه به معنای بی‌اهمیت بودن کاهش قند افزوده نیست. مطالعه درباره «مواجهه با طعم شیرین» بود که می‌تواند از قند، شیرین‌کننده‌های کم‌کالری، میوه و لبنیات ایجاد شود. بنابراین پیام درست این است که کم‌کردن صرفِ طعم شیرین شاید به‌تنهایی میل به شیرینی را تغییر ندهد؛ اما توصیه‌های تغذیه‌ای درباره قند افزوده دلایل دیگری مانند چگالی انرژی و سلامت دندان نیز دارند.

شرکت‌کنندگان عمدتاً بزرگسالان سالم با BMI طبیعی بودند و نتایج ممکن است در افراد مبتلا به چاقی، دیابت یا الگوهای غذایی بسیار متفاوت یکسان نباشد. همچنین پژوهش فقط شش ماه طول کشید و همه غذای روزانه شرکت‌کنندگان توسط تیم پژوهش تأمین نمی‌شد.