بازگشت به تازه‌های پژوهش
تغذیه، دیابت و متابولیسم

آیا غذا خوردن در یک بازه ۸ ساعته به کنترل دیابت نوع ۱ کمک می‌کند؟

خلاصه‌ای از گزارش ScienceDaily؛ همراه با ارجاع به پژوهش اصلی.

فرد مبتلا به دیابت نوع ۱ هنگام وعده غذایی با نمایش مفهومی بازه زمانی غذا خوردن و پایش قند خون
مطالعه پژوهش اصلیمطالعه خبر در منبع اصلی
یادآوری

این مطلب مرور آموزشی یک پژوهش است و جایگزین توصیه پزشکی یا تغذیه‌ای فردی نیست.

منبع خبر علمی: ScienceDaily

Eating only 8 hours a day may help control Type 1 diabetes

تاریخ انتشار خبر: ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

خلاصه خبر

ScienceDaily از یک کارآزمایی تازه گزارش کرده است که در آن ۳۲ بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۱ و اضافه‌وزن یا چاقی به‌مدت شش ماه در سه گروه قرار گرفتند. گروه اول فقط بین ساعت ۱۲ ظهر تا ۸ شب غذا می‌خورد و لازم نبود کالری‌ها را بشمارد؛ گروه دوم دریافت انرژی روزانه را حدود ۲۵ درصد کاهش داد و گروه سوم تغییری در برنامه معمول خود ایجاد نکرد. نتیجه اصلی مطالعه درباره وزن بود و در این زمینه، غذا خوردن زمان‌محدود برتری معنی‌داری نسبت به محدودیت کالری یا گروه کنترل نشان نداد. با این حال، HbA1c در گروه بازه ۸ ساعته در مقایسه با گروه محدودیت کالری حدود ۰٫۴۶ واحد درصد بیشتر کاهش یافت. پژوهشگران همچنین افزایش معنی‌داری در عوارض جدی مانند کتواسیدوز دیابتی، افت شدید قند خون یا افزایش شدید قند خون مشاهده نکردند. پیام خبر امیدوارکننده است، اما این یافته هنوز اولیه است و برای تغییر برنامه غذایی در دیابت نوع ۱ باید حتماً با تیم درمان هماهنگ شد.

عنوان پژوهش اصلی

Efficacy and Safety of Time-Restricted Eating in Adults With Type 1 Diabetes: A Randomized Controlled Trial

پس از شش ماه، کاهش وزن در گروه غذا خوردن زمان‌محدود نسبت به گروه محدودیت کالری یا کنترل تفاوت معنی‌داری نداشت. در مقابل، HbA1c در گروه بازه ۸ ساعته نسبت به گروه محدودیت کالری ۰٫۴۶ واحد درصد بیشتر کاهش یافت. میانگین گلوکز و دوز کلی انسولین نیز بین گروه‌ها تفاوت معنی‌داری نداشت.

این مطالعه نشان نمی‌دهد که روزه‌داری متناوب یا محدود کردن خودسرانه زمان غذا برای همه افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ ایمن یا مناسب است. تنظیم زمان غذا می‌تواند نیاز به هماهنگی دقیق با انسولین، پایش قند خون و شرایط فردی داشته باشد. یافته فعلی بیشتر یک مسیر امیدوارکننده برای پژوهش‌های بزرگ‌تر است تا یک توصیه درمانی عمومی.

حجم نمونه فقط ۳۲ نفر بود و مطالعه شش ماه ادامه داشت. شرکت‌کنندگان همگی بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۱ همراه با اضافه‌وزن یا چاقی بودند؛ بنابراین نتیجه را نمی‌توان به همه افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ تعمیم داد. همچنین ایمنی این روش در محیط یک کارآزمایی تحت پایش بررسی شده است و با اجرای خودسرانه آن در زندگی روزمره یکسان نیست.

گفت‌وگو

نظرها

دیدگاه خود را درباره این تازهٔ پژوهشی بنویسید.

لطفاً اطلاعات پزشکی شخصی یا اطلاعات تماس خود را در نظر ننویسید.

در حال دریافت نظرها…